Cele Ezio

Vieri de' Pazzi

Rok narodzin: 1454.

Profesja: Arystokrata.

Vieri de' Pazzi. Najmłodszy członek drugiej, pod względem wpływów, rodziny florenckich bankierów. Ten dzieciak wiedział, jak przepuszczać pieniądze ojca. Poza wydawaniem gotówki na broń, egzotyczne zwierzęta i ubrania, uwielbiał konkurować z innymi. Vieri organizował wszelkie rodzaje wyścigów - konne, piesze czy na łodziach. Wszystkie były oczywiście ustawione. I posłuchaj tego: jeśli, jakimś niebywałym łutem szczęścia, zdarzało mu się przegrać, zapraszał na obiad całą rodzinę zwycięzcy. I serwował im ostatni przed śmiercią posiłek.

Uberto Alberti

Rok narodzin: 1416.

Profesja: Gonfaloniere di Giustizia, Chorąży Sprawiedliwości, zdrajca.

Uberto Alberti. Zaufany przyjaciel rodziny Auditore. Według zapisów historycznych był niczym święty. Skazywał morderców, gwałcicieli i innych kryminalistów najgorszego sortu. Jeden z najlepszych jurystów w Italii, wygrał wszelkie prowadzone sprawy, mimo że był samoukiem. A teraz udało mi się dostać do serwera danych Templariuszy i szukałem jakiś trupów w szafie. I znalazłem. Najwyraźniej rodzina Uberto została eksmitowana ze swego domu przez bank należący do Medyceuszy. Uberto od tego czasu dyszał żądzą zemsty, a Templariusze obiecali mu wsparcie. Przeszkodą był ojciec Ezio, a do tego jeszcze Uberto był zazdrosny o jego wpływy w Signorii. Dwie pieczenie na jednym ogniu, prawda? Wygląda na to, że Uberto potraktował swój wybór na członka Signorii jako idealny moment do ataku.

Francesco de' Pazzi

Rok narodzin: 1444.

Profesja: Szlachcic, bankier.

Francesco de' Pazzi. Francesco został wychowany na szlachcica w mieście opanowanym przez nowobogacki ród Medyceuszy, nauczono go nienawiści do klasy średniej i wszystkich dorobkiewiczów. Z osłupieniem obserwował, jak bank Medyceuszy rośnie w siłę i zacna przeszłość, w której dzierżył silne wpływy nad florenckimi władzami odchodzi w cień. Wygląda na to, że Hiszpan przedstawił mu rozwiązanie. Zamiast rywalizować w tak brudnej dziedzinie jak bankowość, Francesco musiał zrobić tylko jedną rzecz dla Templariuszy, jedną rzecz, która na zawwsze cofnęłaby klasę średnią na jej miejsce: zgładzić Medyceuszy. Giovanni Auditore próbował powstrzymać Francesca, zamykając go w więzieniu, ale Templariusze zajęli się tym problemem.

Pazzi - spiskowcy

Jacopo de' Pazzi

Rok narodzin: 1421.

Profesja: Bankier, arystokrata.

Jacopo de' Pazzi. Pieniądze. Był głową rodziny Pazzich, prowadził ich interesy związane z bankowością. Wspólnik Wawrzyńca Wspaniałego, nie miał osobiście nic przeciwko niemu, dlatego też wynajął czterech zabójców z zakonu Templariuszy, którzy mieli zająć się jego problemem.

Bernardo di Bandino Baroncelli

Rok narodzin: 1453.

Profesja: Bankier.

Bernardo di Bandino Baroncelli. Baroncelli nienawidził Medyceuszy za wygnanie swoich kuzynów, w dzień zajmował się prowadzeniem księgowości w banku Pazzich, a w nocy mordował dla Templariuszy. To Baroncelli zadał pierwszy cios.

Stefano da Bagnone

Rok narodzin: 1418.

Profesja: Kapłan, doradca Jacopo de' Pazzi.

Stefano da Bagnone. Bagnone był znany ze swego okrucieństwa, szkolono go w Rzymie na oprawcę Templariuszy. To Bagnone wbił Wawrzyńcowi (Lorenzo) nóż w plecy.

Antonio Maffei

Rok narodzin: 1450

Profesja: Kapłan.

Antonio Maffei. Widział plądrowanie Volterry przez florenckich najemników, winił Wawrzyńca za to wydarzenie. Szukając zemsty, wstąpił do zakonu Templariuszy. To Maffei rozpłatał kark Lorenzo.

Francesco Salviati

Rok narodzin: 1443.

Profesja: Arcybiskup Pizy.

Arcybiskup Francesco Salviati. Był przekonany, że zostanie kolejnym arcybiskupem Florencji, dlatego wpadł we wściekłość, gdy Lorenzo stanął na jego drodze. Ale Templariusze podali mu pomocną dłoń. To Salviati wprowadził ich żołnierzy do miasta.

Emilio Barbarigo

Rok narodzin: 1421.

Profesja: Przywódca Gildii Kupców, arystokrata.

Emilio Barbarigo. Tytan weneckiego przemysłu, postrach półświatka. Wspierany przez swą wpływową rodzinę, zdominował rynek dzięki mądrym posunięciom, takim jak wykupywanie konkurencji i silne lobbowanie u rządzących. Niemal sam ufundował wenecką straż miejską, dzięki czemu ulice stały się bezpieczne, a jego finanse pozbyły się obciążeń podatkowych. Emilio twierdzi, że wspiera republikę. Problem w tym, że gdy opłacasz wszystkich policjantów, głosowanie staje się... cóż... nieefektywne, tak zresztą jak i opozycja.

Carlo Grimaldi

Rok narodzin: 1445.

Profesja: Szlachcic, członek Rady Dziesięciu.

Carlo Grimaldi. Opuściwszy swój pałac w Monako w poszukiwaniu politycznych wpływów, Carlo szybko stał się ważnym gościem przy stołach weneckiej szlachty, a jego legendarna dyskrecja szybko sprawiła, że zaczeto go zapraszać na tajne spotkania. Właśnie tak ten stary drań trafił do Rady Dziesięciu. Podczas wizyty u przewodniczącego rady, Ignazia Contariniego, Carlo wpadł na jego córkę. Desperacko potrzebowała pomocy, a do tego zdawała sobie sprawę z reputacji Carla, dlatego też wyznała mu wszystko. Ojciec zaaranżował jej małżeństwo, ale ona chciała uciec z synem jednego ze służących. Kochali się, odkąd byli dziećmi i planowali wspólne życie w Mediolanie, gdzie nie sięgały wpływy jej ojca. Carlo podpowiedział natychmiastowe działanie: ucieczkę statkiej tej samej jeszcze nocy. Kochankowie zrobili tak, jak im powiedział, weszli po trapie na pokład i byli wolni! To znaczy... aż do chwili, kiedy nie pojawił się Ignazio. Carlo został wynagrodzony przez rodzinę Contarini za swoją lojalność, a prawdziwa miłość... cóż, sam się domyśl.

Marco Barbarigo i Dante

Marco Barbarigo

Rok narodzin: 1413.

Profesja: Arystokrata, Doża Wenecji.

Dante Moro

Rok narodzin: 1460.

Profesja: Osobisty ochroniarz Marco Barbarigo.

Marco Barbarigo. Choć jego brak Agostino miał dokonać rzeczy wielkich, Marco również odcisnął swe piętno na historii Wenecji. Był tyranem, odkąd tylko nauczył się chodzić i zawsze dostawał to, czego chciał. Są tu zapiski dotyczące klejnotów, całych flot statków, wszystko opłacone przez jego rodzinę i wszystko zamówione przez niego. No i jest jego życie osobiste: najwyraźniej żona Marca, Carlotta, była kiedyś żoną jego ochroniarza, Dantego Moro. Dante był kapitanem straży miejskiej i dziedzicem jednej z najważniejszych rodzin Wenecji. Marco był podobno jego przyjacielem, ale posłuchaj tego: Marco podejmuje decyzję - pragnie Carlotty. W religii katolickiej sakrament małżeństwa obowiązuje aż do grobowej deski, a Marco jest dobrym katolikiem. Więc nasyła morderców na Dantego. Dante otrzymuje trzy ciosy w korpus i jeden w głowę. Ale nie umiera. Dochodzi do siebie po poważnym uszkodzeniu mózgu, ale zaczyna się zachowywać jak dziecko. A więc co robi Marco? Cóż, wynajmuje Dantego jako SWOJEGO osobistego ochroniarza i zmusza go do podpisania aktu anulującego małżeństwo. Marco bierze sobie Carlottę, a Dantego trzyma jako swego osobistego niewolnika. Cóż za słodki facet.

Silvio Barbarigo il Rosso

Rok narodzin: 1435.

Profesja: Członek Najwyższego Trybunału Wenecji, Inkwizytor, Arystokrata.

Silvio Barbarigo. Wychowany przez bogatych kupców, Silvio wszedł do polityki, kiedy został odcięty od rodowej schedy. Od tego momentu pracował dla wuja, mordercy swego ojca. Najwyraźniej potrafił być bardzo przekonujący. Szybko stał się doradcą wuja, dowodząc swej przydatności, gdy odkrył spisek Soranzo przeciwko rodzinie Barbarigo. To ci się spodoba: tuż zanim spiskowcy rozpoczęli realizację swych celów, Silvio wydaje przyjęcie wielkanocne, na które zaprasza rodzinę Soranzo. Dla dzieci zorganizowane jest widowisko na głównym podwórzu, a Silvio idzie razem z ich rodzicami na dach. Wznosi toast ku czci rodziny, a następnie daje znak łucznikom skrytym w krużgankach naokoło podwórza. Soranzo nigdy już nie spiskowali przeciwko rodzinie Barbarigo. Przewijamy czas do przodu o dziesięć lat i widzimy Silvia, który mieszka w luksusowym płacu swego wuja w Wenecji. Według historyków, jego wuj umarł we śnie.

Bracia Orsi

Checco Orsi

Rok narodzin: 1458.

Profesja: Arystokrata, zawodowy złodziej.

Ludovico Orsi

Rok narodzin: 1455.

Profesja: Arystokrata, zawodowy złodziej.

Checco i Ludovico Orsi. Bracia Orsi, znudzeni spokojnym życiem na wsi, postanowili dodać życiu trochę smaku. Zaczęli pożyczać pieniądze, doskonale na tym zarabiając, głównie ze względu na fakt, że natychmiast zabijali każdego, kto ich nie spłacał. Caterina Sforza wynajęła ich, aby zamordowali jej męża, Templariusza Girolamo Riario, które to zlecenie wykonali z ułańską fantazją. Podjechali do jego pałacu, tanecznym krokiem weszli do jadali, zadali mu cios w pierś, obrabowali posiadłość, a jego nagie ciało porzucili w centrum miasta. Według akt z Abstergo, Rodrigo Borgia po ucieczce z Wenecji zapłacił im za odzyskanie Fragmentu Edenu oraz, oczywiście, głowy Cateriny. To bracia Orsi wpadli na pomysł, żeby porwać jej dzieci. Pytam ciebie, dokąd zmierza ten świat, skoro bogacze zachowują się jak najgorsi kryminaliści?

Girolamo Savonarola

Rok narodzin: 1452.

Profesja: Mnich (dominikanin), przywódca Florencji.

Girolamo Savonarola. Dominikanin z Ferrary, który bardzo poważnie traktował swoje obowiązki. Dostrzegał problemy swoich czasów, bogaczy wdeptujących biednch w błoto, księży sprzedających odkupienie każdego, kto chciał zapłacić - i oszalał. Savonarola nazwał siebie samego "narzędziem Boga" i przybył do Florencji. Jego płomienne kazania wprowadzały ludzi w stan ekstazy. Żądał końca wszelkiej prywatnej własności, wszelkiego postępu, postulował powrót do Edenu. Wiedza stała się jego wrogiem. I mógł wymazać ją całą dzięki Fragmentowi Edenu, który znajdował się w jego rękach. Księgi, obrazy, instrumenty muzyczne - wszystko trafiło na wielki stos. Historia biegła swoją drogą, jego wyznawcy przejęli włądzę. A Florencja runęła w otchłań ciemności.

Rodrigo Borgia

Rok narodzin: 1431.

Profesja: przywódca włoskich Templariuszy, arystokrata.

Rodrigo Borgia. Znany jako Hiszpan. Mroczna plama w historii ludzkości. Walcząc o zjednoczenie Italii pod sztandarem Templariuszy, Rodrigo zostawił za sobą szeroki na milę szlak krwi. Każdy, kto mu się sprzeciwił, trafiał w kawałkach do worka lub, jeśli Rodrigo miał dobry humor, dostawał do połknięcia truciznę. gdy został wybrany papieżem, Rodrigo - czy raczej Aleksander VI - wykorzystał swoje wpływy, aby wypowiadać wojny każdemu miatu, które odmawiało poddania się Templariuszom. A do tego dochodzą jeszcze rzekome okropieństwa tylko dla dorosłych: setki kurtyzan przywożonych do Watykanu całymi wozami oraz bliska "przyjaźń" papieża z Lukrecją, własną córką z nieprawego łoża. A tak, czy wspomniałem też, że zabójstwa nie ustały? Przez cały okres trwania swej służby publicznej, Rodrigo cichaczem mordował swoich przeciwników, konsolidując potęgę Templariuszy w oczekiwaniu na moment, w którym mogliby przejąć władzę.